IVF


Wanneer wordt IVF toegepast:

*Als er slecht werkende eileiders zijn.
*Als er ernstige endometriose is.
*Als er hormonale stoornissen zijn.
*Als er verminderde zaadkwaliteit is.
*Als er geen oorzaak is ivm onvruchtbaarheid.


Hoe gaat IVF in zijn werk?

1. Hormoonstimulatie;
Als je voor IVF gaat, dan worden eerst de eierstokken gestimuleerd met medicijnen om eitjes te laten rijpen.
De eirijping staat onder zeer nauwe controle, dit door middel van dagelijks echo-onderzoek en/of bloedprikken.
Dit wordt gedaan zodat de eicellen op het moment van genoeg rijping meteen gepakt kunnen worden.
In sommige ziekenhuizen wordt IVF in een spontane en gewone cyclus toegepast, dit geeft niet zo veel verplichtingen, maar de kans is dan ook lager.

2. Eicelpunctie;
Als de eicellen rijp genoeg zijn worden deze weggehaald, net voordat deze wil gaan springen.
Vooraf kan je een rustgevend middel en een pijnstiller krijgen, dit omdat het pijnlijk kan zijn, en je stil moet blijven liggen.
Je krijgt een spuit rond de baarmoedermond met verdoving.
Dan worden de eiblaasjes via de schede aangeprikt. Dit duurt ongeveer een kwartier.
Daarna moet de vrouw even blijven liggen en mag naar huis.

3. Bevruchting:
Na de punctie heeft de man ook zijn zaad bij het lab afgegeven.
In het lab kijkt de bioloog of er eicellen in het punctievocht zitten.
Als deze er zijn, worden ze gewassen en in een vloeistof gelegd zodat ze door kunnen rijpen.
Het zaad wordt opgewerkt (de goede zaadcellen worden eruit gefilterd) en bij de eitjes gebracht.
Dan breken er 12 spannende uren aan, en in die tijd moet blijken of de eitjes bevrucht worden.
De bevruchte eicellen blijven nog 2 tot 4 dagen in de reageerbuis om te kijken of ze zich blijven delen.

4. Terugplaatsing;
De terugplaatsing is helemaal niet moelijk en ook een stuk minder pijnlijk dan de punctie.
Via een catheter dat in de baarmoeder wordt geplaatst, worden ze in de baarmoeder "gespoten".
Dan is het spannend, want de embryo’s moeten zich gaan innestelen.


Resultaten van IVF:
br> Als alle paren drie pogingen ondergaan dan is 40 tot 45% zwanger.
Dat betekent dus dat lang niet iedereen een kindje krijgt.
Dit lijkt erg laag, maar er spelen meer factoren mee.
Vrouwen onder de 35 hebben een grotere kans.
Dit is op zich best moeilijk, want de gemiddelde leeftijd van vrouwen die een kindje willen ligt tussen de 30 en 31.
Na een lange tijd van dokteren en wachttijden, worden de meeste IVF behandelingen uitgevoerd tussen de 34 en 36 jaar.
Ook vrouwen die roken hebben een kleinere kans dan vrouwen die niet roken.
Iets minder dan een kwart van de zwangerschappen die ontstaat door IVF, eindigt in een miskraam, of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.
Als er een goede zwangerschap ontstaat moet je wel rekening mee houden dat het een meerling kan zijn.



Embryotransfer:

Als er wel bevruchting is opgetreden worden na twee tot vijf dagen één of twee embryo's in de baarmoeder geplaatst met behulp van een kunststof slangetje.
Deze embryotransfer is doorgaans pijnloos.
Zijn er meer embryo's ontstaan dan bestaat de mogelijkheid deze in te vriezen voor een volgende poging (cryopreservatie).

Omdat de eigen hormoonhuishouding is onderdrukt, wordt na de terugplaatsing hCG voorgeschreven (injecties om de paar dagen; merknamen Pregnyl of Profasi of dagelijks vaginale tabletten; merknaam Progestan).
Dit moet ervoor zorgen dat het baarmoederslijmvlies dik genoeg wordt voor de innesteling van de embryo's.

Na de terugplaatsing is het niet nodig om bang te zijn dat de embryo's er weer uit komen, ook niet bij persen op het toilet.
Het is niet nodig om op bed te gaan liggen.
Wel wordt geadviseerd om tot een dag of 6 na de terugplaatsing geen gemeenschap en/of orgasme te hebben.
Samentrekkingen van de baarmoeder zouden een nadelige invloed kunnen hebben.

Nu kan men alleen nog afwachten of de behandeling succesvol is geweest.
Als na ongeveer twee weken nog geen menstruatie is opgetreden, kan een zwangerschapstest worden gedaan.
Houdt er echter rekening mee dat de menstruatie ook langer kan uitblijven door het gebruik van hormonen.



De kwaliteit van de embryo's:

De embryoloog beoordeelt de kwaliteit van de embryo's op een aantal uiterlijke kenmerken.
Deze uiterlijke beoordeling zegt echter niet zoveel over de levensvatbaarheid; men heeft nog steeds geen objectief criterium om de levensvatbaarheid te beoordelen.